Lezers zijn egoïstisch

Veel schrijvers van persberichten, webteksten of beleidsnotities zijn enthousiast over hun producten en diensten.

En terecht.

Stel je voor dat je alles wat je verkoopt, waar je mee bezig bent, waar je elke dag je bed voor uitkomt niet leuk zou vinden. Geheid loop je tegen een depressie of bore-out aan.

Fijn, dat enthousiasme.

Maar deel het alsjeblieft niet op papier of op het scherm

Klinkt dat raar?

Misschien.

Ik snap best dat het lastig is een goed beleidsvoorstel te ‘verkopen’ aan je wethouder of een product aan te prijzen aan een klant als je daar niet enthousiast over mag zijn.

Alleen… je lezer interesseert jouw enthousiasme bar weinig.

Een lezer wil maar een ding weten:

• Wat heb ik eraan?
• Wat kan ik ermee?
• Hoe helpt dat product of die dienst mij van mijn probleem af?

Lezers zijn egoïstisch

Maar als je dat weet, kun je daar ook gebruik van maken.

Dat doe je op de eerste plaats door je volledig in de mogelijke pijn van je lezer te verplaatsen.

En als je liever niet over pijn praat: zoek het probleem waarvoor jouw product of dienst een remedie is. Iedereen wil van zijn problemen af.

Natuurlijk, we willen allemaal gelukkig zijn.

Maar dat kunnen we pas worden als we een opgeruimd huis hebben. 10 kilo zijn afgevallen. Voldoende inkomen hebben om de energierekening te betalen. Of heel eenvoudig hulp kunnen krijgen om het eigen probleem op te lossen.

Wat doe je dus?

Benoem het probleem van je lezer zodat je zeker weet dat de rest van jouw verhaal ook gelezen wordt. 

Je hebt problemen in allerlei soorten en maten

En wat voor de ene persoon een probleem is, hoeft dat voor de ander helemaal niet te zijn.

Check dus goed bij je doelgroep wat daar speelt.

Beschrijf op een heldere manier het (mogelijke) probleem. Alleen dan voelt de lezer zich gezien.

Daarvoor moet je de pijn wel levendig beschrijven. Denk aan een goede dramaserie of enge film. De spanning zit vaak niet in de gebeurtenis zelf, maar in alles wat er omheen is te zien, te horen en te voelen of ruiken.

Gebruik alle zintuigen om de pijn voelbaar te maken.

Als jij je goed in je lezer verplaatst en het probleem pijnlijk nauwkeurig weet te vatten in woorden, is de kans groot dat er een actie volgt.

Want nu je lezer de pijn herkent, is het moment van de oplossing aangekomen.

Je hebt toch wel een oplossing voor het probleem?

Niet… stop dan maar met schrijven, delete wat je al geschreven hebt en ga wat leuks doen.

Een lezer die zich gezien voelt, mag je niet teleurstellen. Hij of zij heeft een oplossing nodig, en het liefste een makkelijke, waar weinig moeite voor nodig is.

Schrijf dat ook gerust op. Dat jouw ‘oplossing’ makkelijk is in te voeren, aan te schaffen of te gebruiken. En hoewel niet moeilijk ongeveer hetzelfde betekent als gemakkelijk, raad ik je aan alleen positieve woorden te gebruiken.

Als er niet staat voor moeilijk, onthouden veel lezers alleen moeilijk en haken ze af.

Gebruik cijfers

Ook cijfers overtuigen.

Dat begint al in de titel. 5 manieren om Kerstmis te overleven trekt meer lezers dan de kop Hoe overleef ik Kerstmis met mijn familie.

De inhoud van beide verhalen kan hetzelfde zijn, maar de eerste krijgt aanzienlijk 26 procent meer lezers dan de tweede kop.

Tot slot: verleid tot actie

Je hebt je in je lezer ingeleefd, het probleem herkenbaar beschreven en met cijfers laten zien dat je product of dienst de pijn wegneemt.

Toch mag je nu niet stoppen: verleid je lezer tot actie.

Zet aan het eind van je tekst iets neer wat de lezer direct kan doen: een voeg-toe-aan-winkelwagenlink, een e-mailbutton, een telefoonnummer of contactformulier.

Want anders blijft ie zitten met het probleem, en dat vind jij ook niet fijn.

Zorg dus voor een (zoals dat in lelijk Nederlands heet) call to action.

Mijn call to action

Mijn probleem? Ik word er moe van als goede teksten ongelezen blijven.

Mijn oplossing: een gesprek. Geen verplichtingen, geen verkooppraatje. Gewoon kijken of ik jou van jouw schrijfprobleem af kan helpen.

Plan een afspraak